‘Ik zou zo wel weer willen instappen’

– Een gesprek over de verandering van de markt, kennis en gelijkwaardigheid-

 

Koen Riezebos (74), Leo Moolhuijzen (73) en Henk Bouwens (73) zijn alle drie voormalig directeuren van NTP Groep. Vandaag krijgen de heren een rondleiding over project IJsselkade in Zutphen waar NTP Groep aan werkt. We spreken de heren over de ontwikkeling die de NTP Groep én de markt de afgelopen tijd hebben doorgemaakt. Een gesprek over de verandering van de markt, kennis en gelijkwaardigheid.

 

‘De herinrichting van de IJsselkade is een uniek project. Zoiets kwam in onze tijd niet voor. Dan zouden er meerdere bedrijven bij betrokken zijn; een voor de kademuur, een voor milieuzaken, een voor de aanleg van de weg en de bestrating enzovoort. De opdrachtgever had vroeger zelf alle kennis in huis en wist wie hij moest inhuren. Vervolgens gingen de vakmannen, ieder met zijn eigen specialiteit, aan het werk,’ zegt Riezebos. ‘Nu hebben bedrijven alle specialismen zelf in huis. Niet alleen de kennis ligt nu bij de aannemer maar ook de coördinatie. En als je de coördinerende rol hebt, ben je degene die aanstuurt’, constateert Moolhuijzen. ‘Dat vind ik een winst. Dit project bevat alles wat ik vroeger op school heb geleerd; waterbouw, metselwerk, beton, straatwerk, rioolwerk. Alles zit erin. Dit zijn prachtige projecten omdat hier zoveel disciplines samenkomen.’

 

Gelijkwaardigheid
‘De wegenbouw is een relatief kleine wereld. Veel bedrijven zijn overgenomen; het aantal wegenbouwbedrijven is in 25 jaar meer dan gehalveerd, schat ik. Zo gebeurde dat bij ons ook’, zegt Riezebos die in januari 1997 NTP Groep oprichtte. ‘Ik begon vanuit wegenbouwbedrijf Niemeijer en nam toen Tholen over. Dat bedrijf had een asfaltmolen en was dus interessant voor ons. Later volgde de overname van Te Pas. Zij hadden kennis van milieuzaken en waren daardoor een aanwinst voor ons bedrijf. Kennis verbreden was ons belangrijkste doel. Daarnaast wilden we uiteraard verbreding van ons werkgebied door andere bedrijven over te nemen. En natuurlijk moesten we kwaliteit leveren en een goed prijsbeleid hanteren.’ De eerste letters van de drie bedrijven vormden de uiteindelijke bedrijfsnaam waar Bouwens en Moolhuijzen ook directeur van werden. ‘We trokken medewerkers aan met ieder zijn eigen specialiteit. Alle directeuren waren ook eigenaren. Dat was de kracht van onze formule; alle directeuren waren gelijkwaardig, dat was ons streven. En ik vind het mooi dat dat nu nog steeds is. Op elke vestiging van NTP Groep zit een directeur met zijn eigen specialiteit’, constateert de oprichter.

 

Bouwvergadering
In opdracht van de gemeente Zutphen pakt NTP Groep de IJsselkade en het gebied tot aan de IJssel aan. De IJsselkade krijgt een parkachtige inrichting en de parkeerplaatsen aan de kade verdwijnen. De rijbaan van de IJsselkade wordt heringericht en de brug over de Berkel wordt vervangen. Naast nieuwe bestrating komt er ook nieuwe openbare verlichting en worden er bomen geplant. Tijdens de werkzaamheden wordt ook de hoogwaterkering vervangen zodat deze weer 30 jaar voldoet aan de eisen. Riezebos: ‘Ik heb gevraagd hoe ze tegenwoordig de bouwvergadering doen. Daar zit alleen de gemeente bij als opdrachtgever. Zij heeft de verantwoordelijkheid om alle informatie terug te koppelen aan haar achterban. Wij zouden bij dit project ook Rijkswaterstaat, het waterschap en de nutsbedrijven hebben uitgenodigd. Maar deze aanpak is goed, veel efficiënter. En het kan ook, de kennis is nu aanwezig.’

 

Infrastructuur
Moolhuijzen: ‘Mijn vader had een slagerij en ik kon hem overnemen. Maar ik moest er niet aan denken om altijd op dezelfde vierkante meter aan het werk te zijn. In dit vak heb je altijd met andere mensen te maken en ben je altijd op een andere plek. Dat zijn voor mij twee belangrijke voorwaarden in mijn werk.’
‘Op de hoogte blijven van alle technische ontwikkelingen lukt niet meer. Je hoort wel eens wat, je leest wel eens wat. Maar zo’n uitleg over dit project helpt wel om een beetje bij te blijven’, vertelt Moolhuijzen. Riezebos: ‘Als ik iets tegenkom wat vernieuwend is, dan wil ik wel graag weten hoe het in elkaar zit en zoek ik het uit.’ Moolhuijzen: ‘Omdat het je interesseert. Ik ben net een paar weken in Spanje geweest en kijk daar ook naar de infrastructuur. De grond bouwrijp maken, kennen ze daar niet. Ze leggen de wegen compleet aan, dus inclusief markering, lichtmasten en trottoirs en dan moet er nog gebouwd worden. Toen volgde de recessie en nu ligt alles stil. Mijn vrouw zegt altijd: er is hier nog meer te zien. Maar ik kijk toch eerst weer naar de infrastructuur. Dat raak je nooit meer kwijt.’

 

Meerdere disciplines
De heren vinden het alle drie bijzonder interessant dat grote projecten met meerdere disciplines op de markt worden gebracht waarbij de aannemer een grote inspraak heeft in het ontwerp, het risico voor zijn rekening neemt en verantwoordelijk is voor de uitvoering. Er zijn bestekken waarbij de opdrachtgever maar op één moment komt kijken, weten ze. Je moet als aannemer telkens weer een plan bedenken dat voldoet aan alle kwaliteits- en veiligheidseisen. Die disciplines moet je allemaal in huis hebben en je moet alles kunnen coördineren, financieel afdekken en overal garanties voor afgeven. ‘Ik zou zo wel weer willen instappen’, mijmert Bouwens. ‘Maar je kunt dat niet meer, Henk,’ ontnuchtert Riezebos. ‘Nee, dat is waar. Ik kan het niet meer, ben er al te lang uit en er niet in meegegroeid. Maar ik vind het nog steeds een verschrikkelijk interessant vak.’

 

 

Op de foto’s: Koen Riezebos, Leo Moolhuijzen, Henk Bouwens